رویای آبی کودکم

و شاید چندمین باره...که تصمیم گرفتم باشم و در تک تک لحظات نفس بکشم و زندگی کنم...هر بار سر اینکه زندگی چیست با بخش منفعل وجودم درگیر می شم و مدت ها اسیر قفس وهم نیستی از دنیای هستی جدا می مونم. بعد از این همه سال زندگی هنوز نتونستم به یک تعادل پویا از هستی برسم...خاک بر سرم!این همه زیبایی!این همه شور زندگی!پام به چی گیر کرده؟ رویای آبی کودکم...